Κάποτε ένας ποιητής έγραψε για μένα......
Έτσι μου είπαν. Οπότε εγώ πρέπει να είμαι το αστεράκι των Χριστουγέννων. Εγώ που ακολούθησα τη χορωδία των Αγγέλων εκείνη τη νύχτα την ιερή.
"" Κάποτε θα' ρθω να σε βρώ" Έγραψε ο καλός ποιητής. Στην επικράτεια του φωτός σου. Κι' αν κάπου ανάμεσα στα λευκά νεφελώματα συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω ελληνικά. Χαίρετε, και αγαλιάσθε!! Επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες . Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική""
Κι' εγώ καθώς έτρεχα πίσω απ' τους αγγέλους, γλίστρησα κι' έπεσα στη θάλασσα του Αιγαίου. Και τώρα που ρίξατε σχοινιά να με σύρετε έξω παιδάκια του γιαλού, σας λέω με σιγουριά, πως εγώ είμαι το αστέρι των Χριστουγέννων. Εγώ το ναυαγισμένο, το ξεστρατισμένο και αζήτητο. Χωρίς φως χωρίς λάμψη και δόξα, χωρίς σπιτάκι στον ουρανό. Εγώ το αστεράκι που κρυώνει μουσκεμένο σε μια ξένη αμμουδιά. Τουλάχιστον καρφώστε με σ' ένα δέντρο του δάσους. Δεν είμαι για σαλόνια εγώ .Βάλτε με σε μια κορυφή κυπαρισσιού, και δέστε μου κλωστή ελπίδας, να ξαναβρώ το φως μου, εκεί πάνω, να το κάνω ασημένιο μονοπάτι ,για να σας πάει εκεί που πήγαν οι αγγέλοι . Μιλήστε τους ελληνικά προστάζει ο ποιητής. Δεν ξέρουν άλλες γλώσσες. Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική.
Άντε.Ει-οπ- Ει- οπ- Αλς αλός Άλς αλός, οι νότες των κυμάτων.
