Η υδροδότηση δεν είχε έρθει ακόμα στο χωριό, μα οι γυναίκες της Υδρούσσας θεωρούνταν προνομιούχες με τα κοινοτικά πλυσταριά.
Άφθονο νερό απ' την βρύση- πηγή του Αι- Θανασιού και με ιδιότητες θαυμαστές. Ζεστό τον χειμώνα και δροσερό το καλοκαίρι. Το νερό απ΄ τις βρύσες συγκεντρωνόταν σε μια δεξαμενή, ακάλυπτη τότε και από κεί μ' ένα τσιμενταύλακκο κατέληγε στις κοπάνες.
Και ήταν πολλές μεσ' το πετρόκτιστο και σκεπασμένο με ωραία εμφανή σκεπή κτήριο. Η πολυτέλεια κείνης της εποχής κυριολεκτικά! Άφθονο και το τρεχούμενο νερό της πηγής συντηρούσε αρκετές στέρνες σε κήπια στο δυτικό μέρος του χωριού. Οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν το χαρακτηριστικό ξύλινο χειροποίητο πευκίσιο σκαφίδι που η μια πλευρά του έφερε αυλακώσεις ανάγλυφες για να γίνεται καλύτερα η τριβή. Κοινό ήταν και το απορρυπαντικό, πλάκα σαπούνι πράσινο απ' την ανταλλαγή κουκτσόλαδου, τσαγκού ή καμένου λαδιού που έπαιρναν απ' τον Όρμο Μαραθοκάμπου. Εκεί ήταν η σαπωνοποιία της Σάμου.
Το ζόρι ήταν το κουβάλημα της γεμάτης σκαφίδας με τη μπουγάδα στο κεφάλι. Όσες έμεναν στην ανηφόρα υπέφεραν, αγκομαχούσαν και πολλές οι στάσεις για να φτάσουν στις αυλές τους.
Τα πλυσταριά κάτι παραπάνω από χώρος πλυσίματος, ο γυναικοκαφενές ήταν της εποχής. Εκεί κυκλοφόραγαν τα νέα, επίδειξη προικιών, τα κουτσομπολιά και οι μπηχτές έδιναν και έπαιρναν!
Πάντα σχεδόν γεμάτα και με σειρά η χρήση. Υπήρχαν και πλύστρες του μεροκάματου για τις μεγαλοκυράδες της εποχής.
Κεί γύρω τριγυρνάγαμε και μεις πιτσιρικάδες. Κανένα θέλημα για το φιλοδώρημα, παιχνίδι ήι διαολιά!
Πως μας ήρθε ένα μεσημέρι και φορτώσαμε το νεραύλακκο με μπόλικο κοκκινόχωμα. Όταν άρχισαν τα ουρλιαχτά των γυναικών καταλάβαμε τι έγινε. Στο ξέβγαλμα έτυχε. Oι περισσότερες είχαν ρίξει και το λουλάκι, κείνη την μπλέ σκόνη που έδινε στα ασπρόρουχα το ουρανί λευκό κι' έδιωχνε την κιτρινίλα.
Κόλπος τους ήρθε σαν είδαν τα ρούχα τους μεσ' τα λασπόνερα! Μας πήραν στο κυνήγι και έκτοτε μας απόπερναν σαν γυροφέρναμε κοντά.
Αργότερα έφτασε σ 'όλα τα σπίτια νερό απ' τις πολλές πηγές του Καρβούνη, μέσω της δεξαμενής του Ξηρόλακκα. Πλυσταριά πλέον σε κάθε αυλή ή στριμωγμένα κάτω από σκάλες εξωτερικές. Κι' όμως τα κοινοτικά του Αι- Θανασιού άντεξαν ακόμα, μέχρι που οι γυναίκες δειλά- δειλά άρχισαν να δίνουν παρουσία στα καφενεία του χωριού.
ΥΔΡΟΥΣΣΑ! Το πιο προικισμένο ίσως χωριό της Σάμου απ' την φύση. Γόνιμη γή και πάρα πολλά νερά.
Άστοχες, μάλλον ανύπαρκτες πολιτικές και μαζική μετανάστευση το κατάπιαν. Ένα στα πέντε σπίτια σήμερα κατοικείται μόνιμα.....δυστυχώς.
